Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Η πιανίστρια αγρίεψε




Google Googlaki μου, "Τι κάνει η Πιανίστρια από το παρελθόν"? ρώτησα πατώντας τα αντίστοιχα πλήκτρα στο πεδίο αναζήτησης.








(η παρούσα αποτελεί συνέχεια από τη "You've got email" ανάρτηση...)


Τα πλήκτρα γίναν ηλεκτρικά σήματα, μπήκαν στη σειρά και φτάσαν κάπου στις πεδιάδες της Καλιφόρνια, στο μεγάλο Server farm της Google και αφού αναλύθηκαν οι λέξεις που ζήτησα μου ήρθαν πολλά πολλά αποτέσματα.

Διάβασα μερικούς συνδέσμους με νέα της και το πήρα απόφαση.

"Θα μιλήσω στη φανταστική πιανίστρια". Ήταν αυτή που ανέφερα σε άλλη ανάρτηση. Αυτή που χωρίσαμε στα 19 όταν έπρεπε να πάει σε μπαρ στο Παρίσι να παίξει.   Βρίσκεται εδώ, Αθήνα και πάλι.

Μιλήσαμε, απάντησε, με θυμήθηκε και απάντησε ότι δε περίμενε επικοινωνία μου καθώς όταν χωρίσαμε φέρθηκε τόσο απαίσια.  (Kαι εννοούσε ότι με χώρισε με ένα sms και ένα email χωρίς να εξηγήσει ποτέ το λόγο)



Ένα μήνα αργότερα, σήμερα, αναγκάστηκα να κάνω το ίδιο. Δε το είχα σκοπό. Δεν ήθελα κανενός είδους εκδίκηση και φυσικά δε θα το έκανα να πληγωθεί το ίδιο όπως 18 χρόνια πριν εγώ.

Αναγκάστηκα όμως να το κάνω.

Το κοριτσάκι που ήξερα, η χαρωπή πιανίστρια που φιλούσε τόσο ωραία και κοκκίνιζε όταν της έπιανα το στήθος άλλαξε. Και άλλαξε σε κάτι που θα έκανε άλλους τρισευτυχισμένους. Όχι όμως εμένα. Δε θέλω αυτή τη μεταλαγμένη πιανίστρια όπως εξελίχθηκε. Θέλω την παλιά.  Γίνεται;  Όχι, χάθηκε στο χρόνο εκείνη.
Μεταλλάχθηκε σε πιανίστρια bdsm edition.





Όχι, δε θέλω όλη τη μέρα να αναλώνεσαι στο sexting. Όχι κυρά μου, δε θέλω να σε πονέσω στο σέξ. Όχι, δε θέλω να είσαι η σκλάβα μου.
Όχι, δε θέλω να με λες αφέντη και να κάνεις ότι σε διατάζω. Δε θέλω να σε δένω, ούτε να σε δέρνω, ούτε να σε βρίζω ούτε όλα αυτά τα "περίεργα".  Και σίγουρα δε θέλω στο πρώτο μας ραντεβού να σε πάρω από πίσω. (Μαααα.... έλεος, το σκότωσε το αίσθημα 18 ετών με μια φράση)







ΠΟΥ ΕΜΠΛΕΞΑ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ !!!!!

Η πιανίστρια εν ολίγης στα χρόνια που περάσαν έμαθε να είναι σε σχέσεις με ρόλους επιβλητικούς - υποτακτικούς. Παίρνοντας πάντα τον υποτακτικό ρόλο και επιθυμώντας να είναι μια σκλάβα.


Θέε μου τι γράφω!


Σίγουρα πληρώνω κάποιες αμαρτίες για την εμπειρία αυτού του μήνα που ξεδιπλώθηκε τόσο ... αμήχανα μπροστά μου. Δε πειράζει, τι να κάνουμε.  Δεν είναι όλοι για όλα. Δεν είναι όλες για όλους. Και σίγουρα δε θέλουν να τα κάνουν όλα στο πρώτο ραντεβού.



Μα τι ζητάω ρε παιδί μου?
Ένα αίσθημα που θα εξελιχθεί φυσιολογικά και θα ωριμάσει. Που θα προλάβω λίγο να ζήσω και να γνωρίσω την άλλη. Που θα μπορέσω να ευχαριστηθώ μια βόλτα χεράκι χεράκι στο Ζάππειο, μια βόλτα στην ακροθαλασσιά, ένα ήρεμο καφέ στο Σούνιο, ένα μπάνιο στη Ψάθα, ένα φαγητό σε ένα ταβερνάκι. Μια βραδιά στον κινηματογράφο. Ένα ποτό ένα μπαράκι.


Αυτάαααααα τα ωραία με την πιανίστρια που μεγάλωσε και .. αγρίεψε.

Τη στιγμή που πληκτρολογώ αυτά έχω ξεμπερδέψει μαζί της. Με ένα sms και με ένα email. Ειρωνία της τύχης αλλά αναγκάστηκα να το κάνω...

Για να βρω την ηρεμία μου και την ασφαλή ρουτίνα της μοναξιάς...

2 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Τώρα ζω τον επόμενο έρωτα..! Μείνε συν-τονι-σμένη! Σύντομα μια ακόμη αμαρτία στο αμαρτιολόγιο..!

      Διαγραφή