Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Ψεκάστε σκουπίστε τελειώσατε!

Πριν χρόνια... Κάποια χρόνια πριν... 


Πριν χρόνια που λες  ήταν μια κοπέλα από την ευρύτερη παρέα. Φιλική. Πολύ φιλικη. Αλλά εγώ δεν είχα καταλάβει ότι με γουστάρει...   Και μέχρι και διακοπές είχαμε πάει με αυτό το ζευγάρι και πάλι δεν είχα καταλάβει κάτι και ούτε έδινα σημασία.  Ελεγα κι εγώ από μέσα μου ότι οκ, είναι η φιλενάδα του φίλου και απλά είναι κοινωνική η κοπέλα και εκδηλωτικη .  Έλα ντε που αυτός μάλλον ήταν λίγο ξενέρωτος στο κρεβάτι και την είχε απότιστη όπως λένε λαικά τη γλάστρα...

Ένα μοναχικό βράδυ, από αυτά που ανοίγω τον υπολογιστή και σερφάρω με το πληκτρολόγιο αντί για μια σανίδα και ψάχνω, διαβάζω, επικοινωνώ, υπάρχω και σερφάρω σε έναν εικονικό κόσμο πιάσαμε τη κουβέντα και μου το ξεφουρνίζει. "Καίγεται για μένα και ότι γουστάρει να βρεθούμε και να βγάλουμε τα μάτια μας κλπ"... Τα είπε πολύ χύμα. Τόσο που με έπιασε κρύος ιδρώτας. Σχεδόν έτρεμα που τα διάβαζα.. Απίστευτο έλεγα, δε συμβαίνει αυτό που ζω!!! Ξαφνικά ένιωθα το θήραμα και αυτή ο κυνηγός... Δε μου είχε ξανασυμβεί το θυληκό να εκδηλωθεί και να ανατραπεί η παραδοσιακή σειρά του "φλερτ, ανταπόκριση, περισσότερο φλέρτ μέχρι να γίνουμε ένα μάτσο πόθου και να μουσκέψουμε τα σεντόνια από τον έρωτα".

Μη σου τα πολυλογώ και πλατιάζω, δεν έχουν σημασία οι σαλτσαδούρες... Περνάει λίγο καιρός, πρωι, φεύγω με άδεια από κάποια δουλειά και πάω σπίτι της να τη συναντήσω.
Χτυπάω, ανοίγω, ανεβαίνω...
Χαιρετιόμαστε και με ρωτάει αν θέλω καφέ. Σκέφτομαι ότι είναι χάσιμο χρόνου και απαντάω "όχι, εσένα θέλω και ήρθα..."
Με πλησιάζει, με πιάνει από το χέρι και με οδηγεί στη κρεβατοκάμαρα. Στην είσοδο σταματά, στρίβει και με φιλάει, με αγκαλιάζει και την πιάνω κι εγώ. Τη χαιδεύω στη πλάτη. Προχωράω προς τα κάτω... Της πιάνω τον πισινό και μου σηκώνει το πόδι της και το ανεβάζει στη μέση μου... 
Πάμε μου κάνει, σε θέλω...

Σημείωση του συγγραφέα. Είδες; Αν σε θέλει η γυναίκα τη χαίρεσαι σε δυο λεπτά!!! Αν δε θέλει... Τραβιέσαι ίσως και παντοτινά και δε σου κάθεται!!! Ίσως και σε δεύτερη τρίτη ζωή πάλι να μη μπορείς να τη στριμώξεις.


Συνεχίζω... Της πιάνω το μηρό που είχε ανεβάσει και έτριβε στη μέση μου.
Φορούσε ένα μπλε μακρύ φόρεμα. Σηκώνω το φόρεμα και γλιστράω το χέρι από κάτω... Για να διαπιστώσω ότι το πουτανάκι δε φοράει κιλοτάκι...!!!!!!!

"Ουάοοοοοο!!!! Είσαι έτοιμη για όλα!" Της λέω και της ρίχνω μια μικρή σφαλιάρα στο πισινό καθώς γύρισε και με τράβηξε προς το κρεβάτι. "Άσε τα λόγια και φίλα με" μου λέει, κάθεται και με τραβάει στο κρεβάτι πάνω στο σώμα της. Τα χέρια της δούλευαν ασταμάτητα, μου είχε ξεκουμπώσει ζώνη και κουμπιά παντελονιού και ήδη είχε χώσει το χέρι της μέσα στο εσώρουχο μου...

Της σηκώνω το φόρεμα και μπαίνω ανάμεσα στα πόδια της. Με γρήγορες κινήσεις το έβγαλε τελείως. Τελικά διαπίστωσα ότι ήταν πάνω κάτω γυμνή. Ήταν ντυμένη απλά με το φόρεμα...

Τα Βυζιά της ξεπρόβαλαν χοροπηδηχτά μέσα από το φόρεμα μεγαλούτσικα με μικρές σκληρές ρόγες...
Τη φίλησα στο στήθος και μου κρατούσε το λαιμό κατευθύνοντας με εκεί που της άρεσε. Μια στο αριστερό, μια στο δεξί..
Κατέβηκα προς τη κοιλιά της, τη φίλησα εκεί λιγάκι και έκανα να κατέβω πιο κάτω στο μουνί της που είχα καταλάβει ότι δεν είχε ίχνος τρίχας. Πρώτη φορά άγγιζα  ξυρισμένο μουνάκι και να σου πω και ήταν περίεργη η αίσθηση. Είχα συνηθίσει σε πιο τριχωτά ...

Με συγκράτησε και δε με άφησε να τη φιλήσω εκεί. "Μη" μου είπε, "έχω βάλει κρέμα". Αργότερα κατάλαβα τι κρέμα εννοούσε. Κάποιο λιπαντικό ..!

Χαδάκια δεν ήθελε κάτω εκεί, φιλάκια δεν ήθελε... Σηκώθηκε και με έριξε κάτω... Μου έβγαλε παντελόνι και μποξεράκι τελείως και έπεσε με τα μούτρα στο ψητό... Άρχισε να μου ρουφάει τον πούτσο και να τον ανεβοκατεβάζει ταυτόχρονα κρατώντας τον σφιχτά. Τι ήθελε; Να με κάνει να τελειώσω σε 5 λεπτά;;; Ευτυχώς αλλάξαμε στάση και μαζί και ρυθμό και πήγαμε πιο χαλαρά για λίγο.... Μετά σταμάτησε και μου λέει "έλα καυλιάρη μου, έλα και σε θέλω τόσο καιρό"...
Ανασηκώνομαι και με τραβάει, "έλα" μου λέει. Τραβιέμαι και πάω ένα μέτρο προς το παντελόνι μου και ψάχνω τις τσέπες. 
"Δε θέλεις χωρίς καλύτερα;;;" μου κάνει; 
"Καλύτερα με προφυλακτικό να είμαστε σίγουροι" της λέω, το φοράω γρήγορα και μπαίνω μέσα της. Το λιπαντικό εκεί έκανε τη δουλειά του από το πρώτο δευτερόλεπτο. Με καθόλου τριβή πως να τελειώσεις; Και πήγαμε και έτσι, και τούμπα, και πίσωκολλητά να έχω θέα το πισινό και τη πλάτη της και να την κρατάω από την ουρά των μαλλιών της (αγαπημένη στάση αυτή), και ξαπλωμένος πλάγια αυτή και εγώ ίσια πάνω της να μπαίνω λοξά μέσα της.

Ααααχ! Ήταν μια μικρή κόλαση που κράτησε για ώρα τελικά λόγω του λιπαντικού. Της άρεσε, φάνηκε να το απολαμβάνει καθώς με γρατζουνούσε με τα νύχια της, (ευτυχώς σε όχι εμφανή σημεία) και ήρθε σε οργασμό σε μια περίεργη στάση πρωτόγνωρη όπως ισχυρίστηκε μετά. Ίσως οι μικρές σφαλιάρες στο πισινό να την "έφτιαξαν" και να της φάνηκε τέλειο το να μη τελειώσει το πήδημα σε 8-9 λεπτά. Ήταν πολύ πιο πλούσιο το "ρεπερτόριο" και περισσότερη η ένταση.

Όταν μόλις τελειώσαμε ιδρωμένοι κι οι δυο της έδωσα ένα φιλί ακόμη και σηκώθηκα  (ο ασυναίσθητος, φτου μου, πλήρη έλλειψη αισθημάτων) να ετοιμαστώ να φύγω. Τότε με ρώτησε αν το κάνω συχνά αυτό το "σπορ"  γιατί με είδε πολύ άνετο...

Το αρνήθηκα φυσικά και ήταν αλήθεια. Τουλάχιστον τότε. Αλλά αυτή μάλλον κάτι άλλο είχε στο νου της, κάτι άλλο περίμενε, κάτι άλλο ήθελε. Γιατί όταν είδε το πόσο άνετα ντύθηκα και έφυγα σαν να μη συμβαίνει κάτι μάλλον "ξενέρωσε". 

Οκ, ένα πήδημα ήταν. Τι θα κάνουμε τώρα? Γάμο θες κοπέλα μου? έλεος.

Μετά από καιρό κατάλαβα ότι ήθελε κάτι περισσότερο από το fuck buddies που είχα εγώ στο μυαλό μου. Ήθελε να παρατήσει τον άλλο και να βρει έναν "καλύτερο" σε περισσότερους τομείς και στον τομέα του κρεβατιού συνάμα.  Και όπως μου εξομολογήθηκε χρόνια μετά ότι βρήκε και διατηρούσε μια παράλληλη κρυφή σχέση με άντρα της που παντρεύτηκε λίγους μήνες μετά την επίσκεψη μου.

Αλλά έτσι είναι, αν δεν υπάρχει συναισθηματικό υπόβαθρο τότε όλα είναι πιο απρόσωπα και διεκπαιρεωτικά. Σαν τρενάκι του λούνα παρκ. Μπαίνεις, καβαλάς, χαίρεσαι, κατεβαίνεις, φεύγεις. Τόσο απλά.   

ψεκάστε σκουπίστε τελειώσατε...


:-))

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Μια αμαρτία ένα καυτό μεσημέρι...



Παρακαλώ βολευτείτε άνετα στον καναπέ σας, χαμηλώστε τα φώτα, βάλτε και λίγο αμαρέτο με πάγο να κάνετε κέφι....



Αρχίζει η εξιστόρηση μιας αμαρτίας...

Το φλερτ μαζί της γινόταν καιρό. Υπήρχε κάτι στον αέρα. Υπονοούμενα, γελάκια, ντροπές, σκουντήματα και πειράγματα όταν δεν υπήρχε κάποιος στο οπτικό πεδίο να δει κάτι. Ως εκεί όμως. Γνωριζόμασταν χρόνια από κοινές παρέες, Μιλήσαμε στο τηλέφωνο κάποιες φορές, κάποιες λίγες από κοντά, συναντηθήκαμε και μια φορά όταν χιόνισε και μείναμε για λίγο στο αμάξι ενώ έριχνε τα πολλά χιόνια. Αμηχανία στην αρχή, της άγγιξα το χέρι, ανταποκρίθηκε, με έπιασε κι αυτή με το άλλο χέρι. Την τράβηξα κοντά μου και την κοίταξα για λίγο από κοντά. Είχε πολύ ωραία μάτια και πρόσωπο. Μεθυστικά ωραία. Πλησίασα και την άγγιξα με τα χείλη στα δικά της. Αμέσως άνοιξε το στόμα και μου έβρεξε τα χείλη μου με τα δικά της ανταποδίδοντας με ένα μεγάλο ζουμερό φιλί. Το ένα φιλί έφερε το άλλο και σύντομα τα καθίσματα δε βόλευαν σε αυτή τη θέση. Έβαλα την ανάκληση και πλάγιασα δίπλα της να την απολαύσω με περισσότερη άνεση...Είχαμε βγει από τα όρια της πόλης σε ένα λόφο και εκεί έπεφτε παχύ το χιόνι μέχρι που άρχισε να σκεπάζει το αμάξι. Η ζέστη έκανε την εμφάνιση της μόλις άναψαν τα αίματα... Δυστυχώς ένα τηλεφώνημα και ένα έκτακτο συμβάν μας ανάγκασε να σταματήσουμε και να φύγουμε...
Το επόμενο ραντεβού ήταν μια βδομάδα μετά περίπου. Είχε ρίξει χιόνι, είχε λιώσει και το μόνο που έμεινε ήταν μια ζεστή ανάμνηση εκείνου του απογεύματος στο αμάξι. Το επόμενο ραντεβού ήταν πρωί. Συναντηθήκαμε για να μιλήσουμε και να το κουβεντιάσουμε το θέμα. Γιατί τίθονταν και ένα θέμα για το αν είναι σωστό ή όχι, αν κάνει ή δε κάνει, αν πρέπει ή όχι. Οι αναστολές και οι δεύτερες σκέψεις μας προβλημάτιζαν και τους δύο.
Συναντηθήκαμε τελικά και αναρωτιόμασταν που να πάμε να είναι ήσυχα, να μη μας δει κανένα μάτι μιας και ήταν μέρα μεσημέρι. Πήγαμε σε ένα σούπερ μάρκετ στο υπόγειο του πάρκινγκ. Πάρκαρα σε όσο πιο απομακρυσμένη γωνία γίνονταν μακριά από βλέμματα και περίεργους. Τα σκούρα τζάμια βοηθούν στη ιδιωτικότητα όταν τη χρειάζεσαι...

Τι να συζητήσουμε, τι να πούμε και τι να σχολιάσουμε. Δεν είχαμε μυαλό για κουβέντες. Σε ένα λεπτό είχαμε κολλήσει σαν αυτοκόλλητα και δε ξεκολλούσαμε. Τι φιλιά Θεέ μου! Ξέρει να φιλάει αυτή η κοπέλα. Ίσως και να ήταν τσιμπημένη και της έβγαινε τόσο πετυχημένα. Μου ξεκούμπωσε ένα ένα τα κουμπιά του πουκαμίσου ενώ άνοιξε και δυο από το δικό της. Το κάθισμα ήταν πάλι στην ανάκληση κι εγώ σχεδόν πάνω της είχα ακουμπήσει στο χειρόφρενο. Άουτς. Μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος όμως...
Βούτηξα στο λαιμό της και τη φίλησα από τη βάση μέχρι το λοβό του αυτιού σιγά σιγά. Προσεκτικά μην αφήσουμε πειστήρια της αμαρτίας... Έδειχνε να το απολαμβάνει γιατί είχε ένα μόνιμο χαμόγελο. Το ένα χέρι το είχα πίσω από το λαιμό της και το άλλο στο μηρό της. Όσο περνούσε η ώρα το χέρι γλιστρούσε και πλησίαζε ανάμεσα στα πόδια της. Έσφιγγε τα πόδια για να μη με αφήσει να την ακουμπήσω εκεί. Οπότε χαλάρωνα κι εγώ και χάιδευα ή έσφιγγα το άλλο της πόδι.



Τα φιλιά δίναν και παίρναν. Είχα αρχίσει να έχω μια μικρή ζαλάδα, μια ευφορία από τη γεύση της στο στόμα μου. Είχε γεύση σαν γλυκό κεράσι... Το χέρι που είχα πίσω από το λαιμό της το κατέβασα στη πλάτη της χαμηλά χαμηλά και τη χάιδευα με ένα ήπιο τόνο μασάζ στη μέση. Το οποίο πήρε τη κατιούσα σύντομα και προχώρησε πιο κάτω στο κιλοτάκι της. Αφού δε με άφηνε να βάλω χέρι μπρος θα την άφηνα; Προχώρησα το χέρι μου μέσα από το παντελόνι της (ευτυχώς ήταν ελαστικό) έξω όμως από το κιλοτάκι και τη χούφτωσα δυνατά. Ταυτόχρονα με το άλλο χέρι την έπιασα στην περιοχή της ήβης. Συσπάστηκε και πετάχτηκε λίγο μπροστά αλλά ξανάκλεισε τα πόδια και μου είπε γλυκά "όχι σήμερα..."



Ανέβασα πιο πάνω το χέρι το αριστερό αλλά το δεξί όμως ήταν εκεί που ήθελα. Δε διαμαρτύρονταν. Της άρεσε. Της πασπάτευα τον πισινό και μάλιστα μετά από λίγο μου τον τέντωνε από μόνη της ναζιάρικα...



Ερώτηση άσχετη με την ιστορία για τον/την αναγνώστη/τρια. Εσύ τώρα; Που έχεις το δικό σου χεράκι;;; Το έχεις κάπου που πρέπει ή κάπου που δε πρέπει;;;; Μμμμμμμ..... :-))) χαχαχαχα! αν το έχεις κάπου αδιάφορα σε αφήνω να το βάλεις κι εσύ κάπου που δεν "κάνει"...

Μα τι κακό παιδί που είμαι!!!Και συνεχίζω...


Το προχώρησα πιο κάτω το δεξί μου χέρι. Αποφασιστικά. Δε ξέρω πως, με κάποιο μαγικό τρόπο και απίστευτη ευλυγισία τεντώθηκα και είχα βάλει το δεξί μου όσο γίνονταν μέσα στο παντελόνι της. Μουρμούριζε κάτι καθώς μισοδάγκωνε το αριστερό μου χέρι που το είχα ανεβάσει πάνω -είπαμε κλειστό το μαγαζί χαμηλά...- και της χάιδευα το στήθος το λαιμό και το πιγούνι... Μου δάγκωσε και πιπίλισε το δείχτη του χεριού και τότε προχώρησα κι άλλο το άλλο χέρι μου και έφτασα στη τρύπα του πισινού της! Τη ζούληξα εκεί και σαν να μαγκώθηκε λίγο αλλά ξαναχαλάρωσε... Δεν επέμενα εκεί αλλά νιώθοντας μια υγρασία στο κιλοτάκι (ανάθεμα με αν είδα ποτέ τι χρώμα ήταν το κιλοτάκι...) το παραμέρισα και με μια κίνηση έβαλα το χέρι μου μέσα και προχώρησα το χέρι μου κι άλλο μέσα στο ελαστικό παντελόνι της (thank god!!!) και ακούμπησα μερικές κοντές τριχούλες με τα δάχτυλα μου... Τη χάιδεψα εκεί... Είχε ήδη αρχίσει να τρέμει και να έχει συσπάσεις... Κατάλαβα που είμαι. Στο σωστό σημείο. Λύγισα τα δάχτυλα μου και τα έσπρωξα ελαφρά προς αυτήν και βγήκε ένα μακρύ μμμμμμμΜΜμμ από τα χείλη της που δάγκωνε ενώ είχε κλείσει τα μάτια...


Είχα δυο δάχτυλα στο μουνάκι της με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο... Της έπαιξα το μουνάκι και γρήγορα κατάλαβα ότι φύγαν όλες οι αναστολές της γιατί με μια μαεστρία μου έπιασε τον καβάλο και μου ξεκούμπωσε τα τρία κουμπιά του παντελονιού και έψαχνε να μου απελευθερώσει τον πρησμένο καβάλο...Τη βοήθησα και με το αριστερό μου χέρι ξεκούμπωσα τη ζώνη. Τον έπιασε και άρχισε να τον ανεβοκατεβάζει παθιασμένα. Δεν ήθελε και πολύ, ήδη με είχε καυλώσει με τα φιλιά απλά ήταν περιορισμένο στο παντελόνι και δε μπορούσε να βγει να τεντωθεί να ασχοληθούν μαζί του...


Το χέρι κάτω από τον κώλο της είχε αρχίσει να μουδιάζει. Το τράβηξα και με γρήγορες κινήσεις έβγαλα παπούτσια και παντελόνι, της τράβηξα κι αυτηνής το δικό της κάτω αμέσως... Δεν είπε όχι, μόνο μου είπε "μπες σιγά σιγά"...


Μπήκα καβάλα της στη θέση του συνοδηγού, έβαλα όσο πίσω πήγαινε το κάθισμα της και πριν χαλαρώσω μπήκα μέσα της σιγά σιγά... Είχε σηκώσει τα πόδια και η λεκάνη της ήταν δική μου να τη κάνω ότι θέλω με ότι ρυθμό θέλω...Φιλιά παθιασμένα ενώ έμπαινα και έβγαινα καυλωμένος μέσα της... Τι άλλο να ζητήσει κανείς;Δεν άντεξα πολύ, δε γινόταν. Τελείωσα λίγο μετά από αυτήν....


Ήταν και η μοναδική μας επαφή και κάθε φορά που κατεβαίνω σε ένα υπόγειο σκοτεινό πάρκινγκ μου έρχεται στο νου...